Stemrecht
Rond Hemelvaart kreeg ik een hardnekkige luchtweginfectie. Ik wil niet in te veel detail treden, maar ik wist niet dat er zó veel kleuren snot bestonden. Ik heb ook maar zo’n klein hoofdje; hoe kan er zoveel uit komen?
Het vervelendste was nog dat ik mijn stem kwijtraakte. En dan heb ik het niet over zo’n hees hoeststemmetje. Ik kon écht alleen nog maar fluisteren.
Die eerste paar dagen was het nog wel lollig. Ik liet braaf alle grapjes (“Haha, lekker rustig zo!” of “Eindelijk is ze stil!”) over me heenkomen. Bovendien vond ik het wel grappig dat veel mensen onbewust geneigd waren om naar me terug te fluisteren. Ik schoot ook in een geluidloze lach toen mijn bezorgde moeder in mijn keel wilde kijken en zei: “Zeg eens Aaa.”
Vooruit, het is niet leuk om overstemd te worden door een waterkoker, of een schuivende stoel, of verfrommeld papier, maar soms heb je zulke levenservaringen nodig om bescheiden te blijven. Je leert wel om braaf op je beurt te wachten, als je spotlight gestolen wordt door een opstartende laptop.
Na een paar dagen begon ik me toch een beetje zorgen te maken. Ziek of niet, het leven gaat gewoon door. Bij overmaat van ramp was die zaterdag mijn allereerste werkdag bij mij nieuwe horeca-bijbaantje. Daar had ik me zo op verheugd…
Ik ben dus toch maar naar werk gegaan, waar mijn nieuwe collega’s en ik tot de conclusie kwamen dat ik maar beter achter de bar kon blijven, waar ik niet met gasten zou hoeven communiceren en af en toe even het magazijn in kon duiken voor een hoestbui. Na drie uur gewerkt te hebben droop ik uitgeput weer af, en ben ik bij mijn moeder thuis gaan uitzieken.
Daar ben ik met mijn warrige snotkop tegen een glazen tussendeur aangelopen, wat een indrukwekkende afdruk achterliet op het glas. Ik had toen graag eventjes willen vloeken, maar helaas. Bij overmaat van ramp begon mijn wenkbrauw aanvankelijk flink op te zwellen. Ik zag mezelf al rondschuifelen met een blauw oog en zonder stem. Hoe had ik dat op de universiteit uit moeten leggen?
Gelukkig viel de zwelling reuze mee, al duurde het ruim een week voordat ik mijn stemrecht weer terug had. Tuurlijk, ik heb er minder hard voor hoeven vechten dan de suffragettes, maar ik ben blij dat het achter de rug is. Laat de eerstvolgende verkiezingen maar komen.
Suzanne