10 mei 2022

Klets van ons Eigen

Ze verveelde zich. Vond het saai. Snapte alles toch al. Dus had het geen verrassing moeten zijn toen onze Vrolijke Sloper aankondigde dat ze de eindcito van groep 8 wilde maken. Let wel: ze zit nu in groep 4.

Ze gaat sowieso niet heel graag naar school. Waar haar zussen bibberen en blokken voor een taaltoets, vindt zij dat ze niet eens hoeft te leren. Ze kent alles toch al. In de week van de citotoetsen in februari, vroeg ik af en toe hoe de toets gegaan was. Vaak kreeg ik alleen maar een geïrriteerde blik, of een gebromde vraag: “Welke toets?”
En ja ze klaagde dat ze zich verveelde. Niet dat ze te porren was voor extra werk of moeilijkere sommen, want daar moest ze dan moeite voor doen en het enige waarvoor de Sloper bereid is iets extra’s te doen is kleuren en schilderen. En daar, besloot ze, wilde ze eigenlijk wel de hele dag voor hebben. Ze was klaar met school.

Gelukkig zit ze op een geweldige school met een fantastische meester die onze Sloper in de hand kan houden én haar snapt (een hele prestatie aangezien ik vaak met mijn handen in het haar zit). Dus toen ik een berichtje stuurde met bovenstaande boodschap, kreeg ik terug dat onze jongste dochter de dag erna de citotoets van groep 8 mocht doen.
We waren best een beetje gespannen, Die van Men en ik. Als ze het moeilijk zou vinden, zou ze dan nog minder motivatie vinden? En als ze het makkelijk zou vinden, idem? De Vrolijke Sloper kwam thuis met de verwachting dat ze alles goed had gemaakt en droomde al van vrije dagen en een eigen atelier.

Helaas volgde een dag later toch het bericht dat ze, óndanks het feit dat ze ontzettend haar best had gedaan en nog nooit zo lang geconcentreerd was geweest, na de meivakantie verder moest gaan in groep 4. En de Vrolijke Sloper? Die haalde haar schouders op. Niet geschoten is altijd mis. Ze had het in ieder geval héél even héél erg leuk gevonden op school. En dat is ook wat waard.

Groetjes Sophie Fleur Verbiesen

Foto's:


0